İnsanlık kökümüz adem`den önce, 
Sırrı hakikâkatte göz bizde gizli,
Giderken yükümüz kervandan önce, 
İnsanlık yolunda öz bizde gizli. 

Muhabbet demimiz yolumuz közdür,
İnsanlık nişanı gönülde özdür.
İnsanı bağlayan bir tatlı sözdür,
Dilimiz sussa da söz bizde gizli.

İnsanlık ateşi  özümü yakar,
Dereden deryaya durmadan akar,
Câhil nerden bilsin gözüme bakar,
Yürekte sırlanmış  köz bizde gizli. 

Kâinat  sır olmuş çarka dönüyor 
Yıldız kandil gibi yanıp sönüyor, 
Sefilim neyleyim perde iniyor,
Gezdim şu âlemi iz bizde gizli.