Son ay tutulmasıydı hırpalanmış ömrümün 
Tatlı bahar telaşından hazana dönüşen 
Bir boran fırtınasıydı içimde 
Düşlerimi yalnızlığıma savurup biten 

En masum, en yalın halimle kucaklarken göğü 
Ay; karanlık yüzüyle baktı çaresiz sevmelerime 
Dinlemedi, anlamadı içimdeki yürek çağrısını 
Ve umutsuzluk örtüsüyle örttü yalnızlığımı 

Yalancı sevmelerin yorgunuyum şimdi 
Gece-gündüzün uykusuz nöbetçisi 
Ayrılıkların ustasıyım 
Ama uslanmaz gönlüm yine de 
Delice aşkların hastasıyım...