Sisyan…
Bir sis perdesinin ardında saklanan, adı konulamayan bir isyanın yankısıdır.

Bu kitapta, kelimeler yalnızca okunmaz; buğulanır, silinir, yeniden doğar. Her dize, içimize çöken bir sessizliğin, konuşamadıkça büyüyen bir yangının izini sürer. Görünmeyeni anlatmanın, dokunulamayanı hissettirmenin çabasıdır bu.

Suna Türkmen Güngör, Sisyan’da acıyı bir omurga gibi dikleştirirken; aşkı, hatırayı ve kaybı sisin içinde eriyen birer surete dönüştürüyor. Okur, bu sayfalarda belki de ilk kez kendi sesini duyacak.

Çünkü bazı duygular,
adı anıldığında eksilir;
sustuğunda büyür.

Sisin içinde isyan (Sisyan), işte tam orada başlar…