Merhum Şeyh el-Karadâvî, bal yapan bir arı gibi ümmetin tüm muteber âlimlerinden istifade etmeyi prensip edinmişti. Öğrencilerini de bu metot üzere yetiştirirdi. Konu açıldığında şöyle derdi: 

İmâm Gazzâlî’den istifade ettim ama “Gazzâlici” değilim. 
İbn Teymiyye’den istifade ettim ama “İbn Teymiyyeci” değilim. 
Hasan el-Bennâ’dan istifade ettim ama “el-Bennâcı” değilim.

Tüm bu imamlardan ilim aldım, bunları takdir ediyorum, kadru kıymetlerini biliyorum, kendilerini seviyorum. Ama ben Yusuf el-Karadâvî’yim. Bu imamların aldığım görüşleri de ve almadığım, onlarla ihtilaf ettiğim görüşleri de var.

En çok etkilendiği kişilerden olan İmam Gazzâlî, onun rabbanî kimliğini oluşturmuştur. Rabbanî bir âlim olması, Karadâvî’nin imam Gazzâlî’yle çok erken yaşlarda tanışıp kitaplarından istifade etmesi ve onu özümsemesinden kaynaklanmıştır. En çok etkilendiği kişilerden biri olan İbn Teymiyye’nin fıkıh düşüncesinden etkilenmiştir. Hasan el-Bennâ ise onun en çok etkilendiği bir diğer şahıstır ki ondan davet ve hareket yönünü almıştır.

Bu eserde, Şeyh Yûsuf el-Karadâvî’nin biyografisi, ilmî kişiliği, eserleri ve İslâm dünyasındaki yeri ele alınmaktadır.