İnsan, neden doğduğunu bilmez ama bir şekilde dünyada kendini bulur. Etrafındaki her şeyi merak duygusu içinde kafasının içinde çözümlemeye başlar. İnsanlarla tanışır ve her tanıştığı insanda kendini tanımaya ve anlamaya çalışır. Yorulur, anlamsız kalır. Görmek, konuşmak, kelimelerin dile getiremediği zamanlarda bir deniz kenarında gökyüzünü izlemeye, bir yeşilliğin içinde nefes almaya, kısacası kendini yorumlamaya çalışır. Alır eline kalemini kendisiyle başlar yazmaya, çizmeye. Geçmişin yükü olur bazen, yeri geldiğinde geleceğin umudu olur ama unutmamalı ki her zaman kendi olur.