Şiirler yazdığımı sanıyorum, şair değilim. Sözcükler beni esir alır, *İstersen yazma* dediğini duyarım. Bana ulaşan her bilgi, renk, ses kafamda kelimelerle dans ediyor. Ben sessiz çığlık diyorum. Sesim çıkmıyor; ama içimde hep çığlıklar koşuyor. Bazen yorulduğumu fark ediyorum. Elimde ne varsa o an yazmaya çalışıyorum. Elinizdeki *Sessiz Çığlıklar*ın sayfalarına misafir koydum çığlıklarımı. Siz sessiz kalmayın! Sıkılırsanız bana sesli bir çığlık gönderin, duyarım.

Duygularım sermayem
Kelimelerse vitrinim
Köprüler kurarım gönüllere
Açık kapı beklerim.