Ey şehir!
En kuytu odalarda konuşuluyor
En büyük aşkların.
Ey insan!
Kara bir lekedir alnında
Şark odalarında
Aşk infazları,
Ölüm ağıtları.
İhtiyar heyetin buyruğu kan lekeleri,
Genç kızların böğründe.
Girmemişim girememişim
Dağlarına,
Ovalarına.
Sakıncalı imişim,
Hep uzaktan seyreyledim endamını.

Her şiir bir sahne, her kelime bir oyuncu. “Sen Daha Filizlenmedin Aşka”, aşkın sahneye çıkmadan önceki provalarını anlatıyor. İsmail Polat, duyguların perde arkasını açıyor ve biz, izleyici değil, tanığı oluyoruz.

“Aşk, bazen sadece bir direniş biçimidir.”