Hoşlanırım oldum olası bu ıssız tepeden, bu çitten,birçok yerinden en uzaktaki ufkun görüntüsünü yok eden gözlerimden.
Ama durup bakarken ardındaki bitmez tükenmez boşluklara,insanötesi sessizlik, sınırsız huzura;dalıp giderim düş dünyama; duracak gibi olur kalbim orada.

Ne ki duyar duymaz hışırtı sesini yaprakların rüzgarda,ölçerim o sonsuz sessizliği bu sese oranla; Bir yandan ölümsüzlük gelir aklıma,bir yandan ölü mevsimler,yaşanmakta olan güncel ve ardından yaşananların yankısı. Dalarken bu sonsuzluğa düşüncelerim,keyif alırım bu denizde batan gemide olmaktan.