SALON KEDİSİ
Bu hazanda seni görmeyi umuyorum.
Kopan solgun ruhumun sokağına düştüğü yerde.
Gözüm pencerende kaldı.
Hâlâ şarkılar söylüyor musun izlerken
aşınmış yollarını?
Özlüyor musun bir kadını mesela?
Çiçekler görmüştüm vazonda.
Bir salon kedisi dolanıyordu etrafında.
Kendini seviyor muydun bu kadar...
Yoksa sevmeye bir davet mi var?
Odalarındaki odun kokuları peki,
Dayandılar mı çiçek kokularına?
Kıpır kıpırdır şimdi için.
Peki ya benim içim...
Gitmeden biraz evvel
Belki sevdiğimi söylerim bu yorgun ağızla.
Belki yeni gökkuşağımla sen, başka baharda.
Bense kaçarken tüm renklerim elimde
yalnız sonbaharla...
Yaşamayı umut ederek
Kulağımda bir yaprağın cilveleriyle
Seni görmeyi umuyorum son kez.
Bu hazanda...