Gustave Flaubert’in “kendi kuşağının ahlaki tarihini yazma” amacıyla kaleme aldığı Duygusal Eğitim, 19. yüzyıl Fransa’sının çalkantılı atmosferinde geçen görkemli bir hayal kırıklığı ve olgunlaşma anlatısıdır.
Taşralı genç ve idealist Frédéric Moreau’nun, Paris’e hukuk okumaya gelişiyle başlayan bu hikaye, onun evli bir kadın olan Madame Arnoux’ya duyduğu ömür boyu sürecek imkansız saplantının gölgesinde şekillenir. 1848 Devrimi’nin toplumsal çalkantıları, barikatlar ve siyasi dönüşümler Paris sokaklarını sararken, Frédéric ve arkadaş çevresi de aşkın, paranın, şöhretin ve statünün peşinde savrulur.
Flaubert, realizmin zirvesi sayılan bu başyapıtında, bir dönemin toplumsal panoramasını çizerken, insan ruhunun tatminsizliğini, zamanın acımasız akışını ve ruhunun tatminsizliğini, zamanın acımasız akışını ve büyük umutların yavaşça çözülüşünü muazzam bir psikolojik derinlikle işler. Duygusal Eğitim, yitirilen gençlik ideallerinin ve geç kalınmış farkındalıkların zamansız romanıdır.