Ölüler her zaman gömüldükleri yerde kalmıyor. Bir annenin eteğinde, bir çocuğun çığlığında, bir kadının saçlarında, gecenin en sıcak haberinde yeniden çıkıyor karşımıza. Ahmet Berberoğlu’nun şiirlerinde sevdaya ölüm, çocukluğa korku, bahara yas karışıyor.
İnsan, dünyada olup bitenleri içinde biriktire biriktire en sevdiğine bile yalnızca şunu söyleyecek hâle gelir:
Sakın.