Bazen insan en çok kendi sessizliğinde konuşur.
Ruhumun Sessiz Yankısı, kırılmaların içinden filizlenen umudu, 
karanlığın bağrından doğan ışığı anlatıyor. 

Bu kitap; susarak büyüyenlerin, düşerek güçlenenlerin ve 
içindeki gökyüzünü kaybetmeyenlerin şiiri. 
Her sayfada bir yüzleşme, her dizede yeniden ayağa kalkış var. 

Çünkü bazı yankılar sessizdir; 
ama en çok onlar değiştirir insanı...