Gün ağardıysa yine bu sabah, içini karartmak niye? Dök içindekileri, kurtul karanlığından ruhunun. Bağıra bağıra yaz, dans ederek çiz, sessizce haykır dünyaya, *Ben varım ve mutlu yaşamak istiyorum.* diye. Kimse duymazsa da ben duyarım; çünkü ben, senin *Ruhundaki Kara Kutu*yum.

Ben, kederlerinin umut taciri…

Ben, yaşanmışlıklarının ağır ağabeyi…

Ben, gücenmişliklerinin gözü yaşlı tazesi…

Ben, bilinmezliklerinin saklı vadisi…

Ruhunun kara kutusunu, karanlığında bırakma ki *kara* sadece sevdaya ait kalsın. Yüreğinin tek yükü sevda olsun. Sevda bir gün Leyla, bir gün Aslı olur; bakarsın adı değişir de özü sende saklı kalır.

***

Bu kitap, sana özünü kaybetmemiş sevdalar getirsin.