Fransa ve Afrika düşününün önde gelen isimlerinden Souleymane Bachir Diagne bu eserinde Henri Bergson’un, postkolonyal dönemin iki büyük ismi Muhammed İkbal ve Léopold Sédar Senghor üzerindeki, etkisini takip ediyor.
Souleymane Bachir, Bergson felsefesini soyut bir metafizik tartışma olarak değil, sömürgecilik sonrası ortaya çıkan kültürel kimliklerin, siyasal projelerin ve istiklal arzusunun şekillenmesinde etkin bir düşünsel kaynak olarak ele alıyor.
Postkolonyal Bergson bir yandan eurosantrik felsefe tarihlerinin çoğu zaman görmezden geldiği Afrika ve Güney Asya entelektüel mirasını görünür kılarken diğer yandan modern düşüncenin merkez-çevre ilişkilerini de yeniden tartışmaya açıyor.