Kapısız bir odada bir masa, bir kâğıt ve bir mürekkep kâsesi… Hermann Hesse ile Virginia Woolf burada “yazının özgürlüğü”nü tartışmak için değil, özgürlüğün bedelini ödemek için karşı karşıya gelir. Çünkü bu odada her kesin cümle bir şey alır: bir kelimeyi, bir anıyı, bir yüzü… Ve tartışma ilerledikçe tek soru şuna dönüşür: İç ses mi, dünya mı? Yoksa asıl mesele, bir cümleyi “özgür” kılmak için kimin hangi parçadan vazgeçeceğidir?  
Bu kitap, cevap dağıtan bir metin değil; okurun içini dürten bir felsefi düello. Benliğin tek mi çoğul mu olduğu, imzanın sorumluluk mu otorite mi yarattığı, zamanın kime ait sayıldığı soruları, bir kurgu sahnesinde canlı bir hesaplaşmaya dönüşüyor. Bölüm sonlarında rahatlatan sonuçlar yok—yalnızca daha keskin sorular var. Çünkü en sonda düello masadan taşar ve okura döner: Sen, kendi hayatında özgür bir cümle kurmak için hangi bedeli ödemeye razısın?