On dokuzuncu yüzyıl bilim, teknik ve teknolojideki keşiflerin yanı sıra tarih, antropoloji, sosyoloji, psikoloji gibi yeni beşeri bilimleri de icat etmesiyle insanlık tarihinde sıra dışı bir zamanın başlangıcı oldu. Bu süreçte devlet ve toplum merkezî ordu, kapitalist ve sömürgeci ekonomi, gücün tayin ettiği yeni hukuk sistemi gibi bir dizi kurumla yeniden biçimlen(diril)irken bunlara eşlik eden çok daha önemli bir yapı ve olgu da dünyanın gündemine girdi: modern eğitim.
Modern eğitim, sadece bir bilgi aktarım süreci değil, aynı zamanda ulus-devletlerin inşasında ve küresel güç dengelerinde bir "yumuşak güç" unsuru olarak tarih sahnesine çıkmıştır. Türk eğitim sistemi de özellikle son iki yüzyıldır, modernleşme çabaları ile dış etkilerin (uzmanlar, raporlar ve kurumlar) yarattığı gerilim hattında şekillenmiştir.
Osmanlı’dan Günümüze Türk Eğitim Sisteminde Dış Etkiler isimli bu eserde, Tanzimat’ın ilk yıllarından başlayarak Cumhuriyet dönemine dek uzanan süreçte; yabancı uzmanların istihdamından Fulbright Antlaşması’nın bilinmeyenlerine, Amerikan vakıflarının yükseköğretime müdahalesinden John Dewey’in etkisine kadar pek çok kritik konu mercek altına alınmaktadır. Alanında uzman isimlerin katkılarıyla hazırlanan eser, eğitim tarihimizin "dış etkiler" eksenindeki kronik sorunlarını ilk elden kaynaklar ve bilimsel verilerle yeniden tartışmaya açıyor.