Öğretmek nedir?
Bilgiyi aktarmak mı?
Müfredatı tamamlamak mı?
Sınavlara hazırlamak mı?
John Milton Gregory, 1884’te bu soruyu bütün sadeliğiyle sordu ve verdiği yanıt, eğitim tarihinin en kalıcı metinlerinden birini doğurdu. Öğretimin Yedi Yasası; ne bir akademik tez ne de bir yönetmelik kitabıdır. Aksine; öğretme eyleminin özüne, yani insan ile bilgi arasındaki o kadim ve gizemli ilişkiye dair derin bir meditasyondur.
Gregory’ye göre gerçek öğrenme, aktarımla değil uyanışla başlar. Öğrenci bir kap değil, bir tohumdur. Öğretmenin görevi onu doldurmak değil, filizlenmesi için zemin hazırlamaktır. Bu yedi kanun; öğretmeni, konuyu, öğrenciyi, dili ve tekrarı bir araya getirerek öğretimin evrensel anatomisini çizer.
Yüz kırk yılı aşkın bir süre önce yazılmış olmasına karşın bu kitap, bugünün eğitimcilerine belki de hiç olmadığı kadar çok şey söylüyor. Kalabalık sınıfların, ezber kültürünün ve sınav baskısının gölgesinde unutulmaya yüz tutan bir gerçeği hatırlatıyor:
İyi bir öğretmen, yöntem değil; varlıktır.