Bu kitap, İmam-ı Gazâlî’nin ömrünün son dönemlerinde kaleme aldığı tasavvufa ilişkin görüşlerinin özetini teşkil eden kıymetli bir eserdir. “Allah, göklerin ve yerin nurudur.” ayetinin sırlarına doğru yapılan bir yolculuk ve insanın kendi iç âleminde, kalbinin derinliklerinde yankılanan bir çağrıdır.
Bu eser, ilahî nurların inceliklerini ve Peygamber Efendimizin (sav) işaret ettiği “perdeler” hakikatini ele alırken, her bilginin herkese uygun olmadığını da hatırlatır. Çünkü herkesin boyu hakikat ağacının nurlu meyvelerini toplayacak kamette değildir. Ve bazı sırlar vardır ki ancak kalbi arınmış, hakikate yönelmiş olanlara açılır.
İçerisi semboller, ince işaretler, remizler ve dakik nüktelerle dolup taşan bu sarayın kapısı, onu çalmaya cesaret edenlere açılmak üzere bekliyor.