Bazı hikâyeler bir noktada biter sanılır. Oysa insan en çok, bitti dediği yerden sonra değişir. Bir vedadan, bir susuştan, yarım kalan bir cümleden sonra...
Noktadan Sonra; özlemin, bekleyişin, sessizliğin ve insanın kendi içine yaptığı uzun yolculuğun şiirleriyle buluşturuyor okuru. Kimi zaman bir yokluğun ağırlığında, kimi zaman umutla, kimi zaman da insanın kendine bile söyleyemediği duyguların kıyısında dolaşıyor.
Bu sayfalarda yalnızca aşk değil; kırılmak, beklemek, susmak, yeniden toparlanmak ve insanın kendini arayışı da var.
Çünkü bazı hikâyeler bitmez. Asıl hikâye, noktadan sonra başlar