Nifak, kalpte doğan; sözde, ibadette ve davranışta kendini ele veren derin bir parçalanmadır. Kalp ile dil, niyet ile amel arasındaki uyumsuzluk zamanla insanın bütün varlığını kuşatan bir iç çatışmaya dönüşür. Bu sebeple Kur’ân-ı Kerim, münafıklığı yalnızca tarihte kalmış bir mesele olarak değil, her dönemde iman iddiasını içten içe kemiren tehlikeli bir hastalık olarak sunar.

İmanda kararsızlık, ibadette riya, ahlâkta tutarsızlık ve ilişkilerde güven kaybı, nifakın en belirgin yansımalarıdır. Kalpte gizlenen niyet, er ya da geç dile ve davranışa yansır; saklanan hâl görünür olur. Böylece nifak, sadece itikadî bir zaaf değil, insanın düşüncesini, sözünü ve amellerini kuşatan kapsamlı bir çözülmeye dönüşür.

“Nifak, kalpte gizlenir; amelde açığa çıkar.”