li asoya gemarî baskên çûka şeqî
li ser dilê min hêlîneke telandî ji agirên bêrijik 
digerim li peraveke xêt û xeydok
a ji dilopên deryaya tenahiyekê
dirijim wekî awêneyeke şikestî bi ser baweriya xwe de 
her parçeyek dibe şewqa rûyê sûnawêrkekî

 di nêv lêgerîneke bêhûde de 
 qesta şikandina zincîran dikim
-zanim, ev mizgîniya tariyeke reşbelek e-

 kulîlkek vedibe û beriya bûtika xwe diçilmise 
 soresêvek dikeve ser devê rêya min vê spêdeyê 
 arezû xewn in, xapînok in, tên û diçin
 û ez li pey awêneyên şikestî
 bi her parçeyekî re hinekî din jî 
 wenda dibim...