Orduya katılmak için evden çıkmaya hazır lanan Mus’ab, küçük Zeynep’i kucaklayıp  doya doya öptü. Eşinin çıkmak üzere oldu ğunu görünce duygulanan Hamne Hanım  gözyaşı dökmeye başladı. Bunun üzerine  Mus’ab:–Neden gözyaşı döküyorsun? Bana dua et.  Allah Teâlâ lütfettiğinde döneceğim, dedi.  Hamne Hanım:–Mus’ab! Bu sefer içimde büyük bir tedir ginlik var. Müşriklerin büyük bir orduyla  Medine’ye yaklaştıkları söyleniyor, dedi.  Mus’ab:–Bedir’de de büyük güçle geldiler. Allah’ın  izniyle onları bozguna uğrattık. Bize dua et!   İnşallah yine bozguna uğratacağız, dedi. Zeyneb’ini bir kez daha kucaklayıp yanakla rından öptü. Ayrılmak üzereyken eşinin  boşalan gözyaşlarını sildiğini fark edince:–Karşılaştığımız onca sıkıntıya sabrettin.  Henüz hiçbir şey olmamış. Sabırlı olmalısın,  dedi