"Sevgilinin kapısına dayanan dost, içeriden gelen `Kim o?` sorusuna `Ben` diye yanıt verdi. Sevgili: `Git buradan, çünkü burada tek kişiye yer vardır` dedi. Dost anladı ve geri döndü. Yıllar sonra pişti, tekrar geldi ve kapıyı çaldı. İçeriden, `Kim o?! dendi. Dost `Sen` dedi. Sevgili: `Mademki bensin, gir içeri`dedi.""Ben de varım demek kişiye günah olarak yeterlidir" diyen anlayış ile var olmanın ne olduğunu anlatıyor Mevlânâ. Yok olarak ve `hiç`lenerek var olmak bir "bilinç" hâlidir. Bilmenin asıl amacı, "amacın" bilgisine ve bilincine varmaktır. Bilmemek "cehalettir". Bu kitap Mevlâna`nın aşk yoluyla "cehaletten" "imana" yükselmenin varoluşsal yolunu tarif etmeye çalışmaktadır.