Mehmet Davut Özdal’ın ilk şiir kitabı. Özdal, şiirde tematik sınır tanımayan genç şairlerimizden. Kalite geleneği ile pek alışverişi yok, nasıl biliyorsa öyle yazıyor. Yoğun göndermeler, tefekkür dolu, iğneyle kuyu kazan satır araları beklememek lazım Özdal’dan. Özdal kendi kuşağının fırlama bir mensubu olarak sesleniyor bizlere. Bu nedenle, yazdıkları mizahtan da, saçmadan da epey besleniyor. Bu da kurgusal bir tercih olmaktan ziyade, bir kişilik özelliği. Özdal’ın başarısı kişiliğini işlemedeki ve güncel klişeleri alnının ortasından vurup sarakaya almadaki hünerinde. Mehmet Molla’ya bir fırlamanın hayat felsefesi gözüyle bakabilirsiniz.

Kendimi en iyi nasıl tanımlayabilirim.

Birincisi: Hantal ve çelimsiz biriyim.

İkincisi: Zorda kalana dek yüzüğümdeki zehri içkime katmam.

Üçüncüsü: Genelde benzincilerle sevişirim.

Dördüncüsü: Dünyaya bir daha gelirsem onunla evlenmek istediğimi itiraf ederim.

Beşincisi: Mortal kombat