Vladimir İlyiç Lenin’in kaleme aldığı Materyalizm ve Ampiryokritisizm, 20. yüzyılın başlarında doğa bilimlerindeki gelişmeler bahane edilerek yükselen idealist akımlara ve ampiryokritisizm felsefesine karşı diyalektik materyalizmi savunan temel bir teorik eserdir. Eser, insan bilincinden bağımsız olarak dış dünyada var olan nesnel gerçekliğin ve madde anlayışının altını çizerken, duyumların bu nesnel dünyanın yalnızca birer yansıması olduğunu ortaya koymaktadır. Lenin, felsefe sahasındaki her türlü uzlaşmacı ve idealist sapmaya karşı tavizsiz bir tutum takınarak, bilimsel gelişmelerin materyalizmi çürütmediğini aksine onun doğruluğunu pekiştirdiğini savunmaktadır. Felsefe tarihi, bilgi teorisi ve marksist düşünceyle ilgilenen okurlar için vazgeçilmez bir başvuru kaynağı olan bu kitap, teorik netliği ve keskin eleştirel üslubuyla öne çıkmaktadır.