Anadolu’nun piri. Yunus Emre ile Mevlânâ’nın çağdaşı, ama sesi kendine özgü — toprağın ve gönlün sesi.
13.    yüzyılda Horasan’dan Anadolu’ya gelen bir derviş, Sulucakarahöyük’te küçük bir dergâh kurar ve sarsıcı bir söz söyler: ‘Gönül Kâbe’den yücedir.’
Bu kitap Hacı Bektâş-ı Velî’nin üç temel eserini — Makâlât, Fevâid ve Besmele Şerhi — tek bir Yol öğretisinde buluşturur. Omurgası, İslâm tasavvufunun en sistemli haritalarından biri olan Dört Kapı Kırk Makam’dır: Şeriat disiplinle eğitir, Tarîkat nefsi toplar, Marifet kalbi aydınlatır, Hakikat ise varlığı, bilgiyi ve sevgiyi tek doğrultuda birleştirir.
Ama pîrin asıl dersi sistemin arkasındadır: Dille söylenen iman gönle inmiyorsa sestir; edep doğurmayan ilim kibre yeni süstür; gönül kırmak Hakk’ın nazar ettiği mekânı çiğnemektir.
Bu yüzden Makâlât bir teoriler kitabı değil; Anadolu’nun sekiz asırdır taşıdığı bir insan terbiyesidir.
‘İncinsen de incitme. Eline, diline, beline sahip ol.’