çiçeklere su vermeyi unutma kumrum, emi 
tanrı’nın verdiğini esirgeme tanrı’dan 
unutma kuşları selamlamayı mesela
ve bildiğin bir şiir oku yağmurun altında 
heyecanla el sallayan yapraklara

durma ömrün boyunca, hep ilerle 
yürüdükçe açılır yorgun ayakların 
gözlerini kapatmak saklanmak değildir ki 
topu topu veda etmek değil mi hepsi 
kabristanda yeşeren çiçekler gibiyken 
cılız nefesin
susmak en kaba 
en ilkel halidir 
bencilliğin