Sefahat ve ölüm, iki sevimli kızdır,
Öpücükleri bol ve sağlığı yerinde,
Göğsü hep bakire ve paçavrayla örtülü 
Sonsuz emekle hiç doğum yapmadı.

Cehennemin gözdesi, ailelerin düşmanı,
Az gelirli yaltakçı, o uğursuz şaire,
Mezarlar ve genelevler, vicdan azabının hiç uğramadığı
Bir yatak gösterir çardakları altında.

Ve küfürlerle tabut ve yatak
İki rahibe gibi, sırayla sunar bize 
Korkunç hazlar ve fena tatlılıklar.

Pis sefahat, beni ne zaman gömmek istersin?
Ey ölüm, cazibeli rakibi, kokmuş mersinlerine
Kara servilerini aşılamaya ne zaman geleceksin?