Travma; yalnızca olumsuz yaşam olayları değil kimi zaman dile gelemeyen, bedende ve ilişkilerde varlığını sürdüren bir izdir. Bu iz bazen bir kâbus olarak bazen sessizlikte bazen de bir çocuğun oyununda aynı sahnenin durmaksızın yinelenmesinde kendini gösterir. Çocuk ve gençlerle travma odaklı çalışmak ise semptomların ötesine geçerek bu izin temsiline bir anlam alanı açabilmeyi gerektirir.
Klinisyenler İçin Çocuk ve Gençlerle Travma Odaklı Çalışma Kılavuzu; travmayı nörobiyolojiden psikanalize, gelişimsel kuramlardan güncel psikoterapi yaklaşımlarına uzanan geniş bir perspektifle ele alırken afetlerden istismara, göçten kayba, dissosiyasyondan klinisyenin ikincil travmasına kadar çocuğun ruhsallığını derinden etkileyen yaşantıları klinik pratiğin içinden ele alır. Farklı kuramsal yaklaşımları ve güncel bilimsel bilgiyi ortak bir klinik düşünce zemininde buluşturan bu kitap; çocuk ve gençlerle çalışan ruh sağlığı profesyonellerine kesin reçeteler vadetmekten ziyade travmanın temsil edilemeyen doğasını, klinisyenin etik konumunu, tanıklığını ve iyileştirici ilişkinin temelinde yer alan “birlikte taşıma” imkânını düşünmeye davet eder.