Kesin bilgiyi mümkün kılan, ispata muhtaç olmayan ve doğruluğu kendinden bilinen ilk bilgiler, klasik düşünceye hakim olan nazar nedeniyle önemli bir inceleme konusudur. 
Elinizdeki bu eser, felsefe tarihindeki kurucu şahsiyetlerden Farabi’nin “evaîl” düşüncesini mercek altına alıyor. Bunu yaparken de söz konusu düşünceyi çerçeveleyen kavramlardan hareketle, Grek felsefesinden İslam felsefesine uzanan hatları görünür kılmaya ve bu hattı ayakta tutan Aristotelesçi karakterdeki temel felsefî tavrı belirginleştirmeye çalışıyor. 
Klasik metinlerin titiz bir tahliliyle hazırlanan eserde, evâil yalnızca epistemolojik bir mesele olarak ele alınmıyor. Ayrıca mantığın, metafiziğin ve ontolojinin kesişim noktasındaki bir tasavvur olarak yeniden konumlandırılıyor. 
Eser, tarihsel bir okumadan öte, aşkın bir makul tasavvurunun nasıl tesis edilebileceğine dair çağdaş bir perspektif sunarak bilginin kökenlerine doğru entelektüel bir yolculuk da vaat ediyor.