Yalnızca kalbiyle; kalbiyle seveni sevdi onlar…
Ömürleri güneşe yürürken, dar ve karanlık koridorları aşmak muradıyla gülüşlerini kardeş edecekti her biri bir diğerine. Dündü acı, bugündü sabır ve lakin yarın gülünecekti elbet.
Taassup, kötücül bir fitne olup kara gün kararıp dursa da bir zaman bizler insanız; dünya yorgunu ve Tanrı`dan ışık bulaşmış yürekleriz. Sol yanımızda bir tekâmül acısı, nehirde yol alan kayıklarız; heybemizde bir Allah ağrısı, geceyi yaran fenerlerimizde vicdan ışıkları.
Dündü acı, bugündü sabır ve lakin yarın gülünecekti hep, mutlaka…