Rasûlullah Efendimiz buyurdular: “Kalbinde hardal tanesi kadar kibir bulunan hiçbir kimse cennete giremez.” (Müslim, Îman, 148-149)
Büyüklük; yalnız Allah’a mahsustur. Aklı başında olan kimse kibirlenmez, haddini bilir. Hakk Teâlâ ve Tekaddes Hazretleri kibirlenenleri sevmez.
Hâlid Bağdâdî (Kuddise Sirruhû) şöyle demiştir:
“Bir kimse kendisini iyi sıfatlarla süslenmiş, güzel ahlâkla bezenmiş bilir ve görür, kendini bir başkasından üstün tutarsa, bu ulûhiyet davasına kalkışmak olup sonsuz olarak tard olmasına sebep olur. Nitekim İblis: “Ben Adem’den (Aleyhisselam) üstünüm” dedi. Bu sözü onun kovulmasına sebep oldu.
Bilin ki, kibir ve kendini beğenme duygusu insandan bütün faziletleri alır ve onun yerine insana alçaklık duygusu giydirir. Kibir ve kendini beğenme, nasihat dinlemekten ve edep sahibi olmaktan insanı engeller ve rezil eder.