“Acımı khipu ilmekleriyle yazdım,
sen sevinç san diye.”
Bazı yazılar kâğıda yazılır.
Bazıları taşa, ağaca, duvara.
Bazılarıysa insanın içinde düğümlenerek kalır.
Bir yılkı atının yalnızlığı, bir karganın sakladığı gidiş, giden kediler,
dönmeyen trenler, unutulmayan baharlar…
Bu kitap, çözülmemiş düğümlerin kaydıdır.

Khipu, düğümlerle yazılan eski bir yazının adıdır. Bu kitapta yer alan
şiirler de yıllar boyunca biriken özlemlerin, ayrılıkların, dostlukların,
tutsaklıkların ve umutların düğümlerinden örüldü.
Khipu İlmekleri, 1990’lı yıllarda yazılmış şiirlerle günümüzde kaleme
alınan şiirleri aynı bellekte buluşturuyor. Bir cezaevi avlusundan geçen
rüzgâr, bir yılkı atının yalnızlığı, bir karganın sakladığı gidiş, giden
kediler, dönmeyen trenler ve baharın inadı bu şiirlerde yan yana duruyor.
Otuz yıla yayılan bir şiir yolculuğunun izlerini taşıyan bu kitap, insanın
içindeki düğümleri çözmekten çok onları görünür kılmaya çalışıyor.