Duruma gönderme olarak yazdığım şiirleri terk ediyorum. 
Evet!
Sır olarak yazdığım şiirlerimi de,
Sokağımdaki evlerin bahçelerine fırlatıyorum. 
Sabır ipine kış güneşlerini tek tek dizip yaptığım tespihi ise;
Kedilere veriyorum. 
Bunları yapmadan önce,
Kıvrık kenarlarını ütüledim vicdanımın merak etmeyin. 
Bilin istedim. 
“O gülüş”ten var şimdi ruhumda.
Evet! 
Ayakkabısının bağcıklarını ilk defa kendi bağlayabilen çocuğun,
Dudak kenarındaki hani.