1890-1968 yılları arasında yaşayan İbrahim Yurtören; Ankara’da banka müfettişliği yaptığı yıllardatanıştığı Arabacı İsmail Ağa’dan tasavvuf terbiyesi almış Melâmî erenlerindendir. İbrahimYurtören’inbilinen tek kitabı “Kaybolan Gölgeler”, Niyâzî-i Mısrî’nin yedi nutk-ı şerîfinin Melâmî neşveileyaptığışerhlerinden oluşmaktadır. “Dünyamızda olduğu gibi, tüm yaratılanlar kendilerine verilen ödevi eksiksiz yapan birer gölgedenbaşka bir şey değildir. Bu gölge yürüdüğü yolun son durağına kadar ödevini yapar. Sonduraktabudünya için giydiği esvabı bırakıp daha ötelerin özelliğine uygun bir esvapla kaybolur gider. Bizbunafalan adam öldü der, son işlerini gördükten sonra onu geride bıraktığı bütün varlık veyoklukları ilemezarına gömer, ödevlerimize ara vermemek üzere geri döneriz. O zaman düşünürsekanlarızkigömdüğümüz adamın dünya ödevleri bitmiş ve sahneden çekilmiştir. Ne söylersek söyleyelim,neyaparsak yapalım işin önü, sonu budur. Öyle ise ayna yok olunca gölge de kaybolur.”
İbrahimYurtören