Ağır yükünü gemiye bırak ki rahat edesin. Adamın biri gemiye binmiş. Sırtında bir çantası, elinde ise bir valizi. Artık gemidesin eşyalarını yere koyabilirsin değil mi? Ama sırtındaki çantayı ne yere bırakıyor ne de başka bir yere koyuyor. Gemideki bir adam, “Birader, artık gemidesin ve ağır yüklerinden kurtulman için eşyalarını gemiye koy. Yoksa uzun bir yolu, yorularak ve ağrılar çekerek geçireceksin.” der. Adam dayanamayarak ağır çantasını ve valizini gemiye bırakır. Ve adam, “Oh be, rahatladım!” der. İşte bizim de bu adama benzeyen ahvellerimiz var. Dünya çantasını bir türlü elimizden bırakamıyoruz. Çanta ağır geliyor ama bırakmıyorsun. Bıraksan rahat edeceksin. Neden bırakmıyorsun biliyor musun? Sen Rabbine güvenmiyorsun. Eğer sen Rabbini tanısaydın, yüklerinden hemen kurtulmak isterdin. Ama tanımadığın için yüklerinden kurtulamadın. O yüzden, ruhun hayattan lezzet almıyor. O yüzden ailemizde iç huzur yok. Mutluluğu ve huzuru hep başkalarında arıyoruz. Burada aldanıyoruz. Huzur Allah’ı bulmakta. Başına gelen olayları, imtihanları kolay geçirmek istiyorsan ilk önce Rabbini tanıyacaksın. Tanıdıkça seveceksin. Daha sonra güveceksin. Ve sonrası teslimiyet olacak. “Geminin sahibi var. O ne derse o olur. Ağır yükünü gemiye bırak