Yazın kariyerim boyunca Çehov`a benzetildim. Bu bir onurdu benim için. Çehov`un tekniği taklit edilemezdi. Hem mizahı kullanacaktınız hem de bu mizahı iç burkan sahnelere yaya-caktınız. Sanılanın aksine sade değildi bu öyküler. Sadelik satırlardaydı, dildeydi. Benim öykülerim de taklit edilemezdi.
Ama ben zirvede Çehov`u değil Saroyan`ı görüyordum. Çehov`un dehası, öykü kahramanla-rına karşı bir mesafe oluşturuyordu. Bu mesafe o kadar uzundu ki gülüyordunuz, kızıyordu-nuz, acıyordunuz ama dokunamıyordunuz öykü kahramanlarına. 
Kadınlar Ansiklopedisi`yle adımın artık William Saroyan`la anılacağını ümit ediyorum. 

Osman Akalın