Kimi zaman bir fotoğraf, bir belgeden daha fazlasını söyler. Kimi zaman da sessizlik, sayfalara sığmayan bir çığlığa dönüşür. 1922’de İzmir yalnızca yanmadı; anlatılar, hafızalar ve imgeler de o yangında savruldu. Bu kitap, işte o sessizliğe kulak verme çabasıdır.
Sahiplenilmemiş tanıklıkların, çarpıtılmış belgelerin, susturulmuş dillerin ardında hâlâ yanıt bekleyen sorular var. “İzmir Yangını”nın ne zaman başladığı, nerede çıktığı, kim tarafından çıkarıldığı kadar; nasıl hatırlandığı ve kimin tarafından nasıl anlatıldığı da önemlidir.
Bu nedenle bu kitap yalnızca geçmişi anlatmaz; anlatının kendisini de sorgular. Çünkü tarih, sadece olan biteni kaydetmek değil, o kayıtların hangi gözle, nasıl tutulduğunu anlamaktır.