"*Önder Birol* denilince şiirde iyimser olmaya çalışan ama yaşamın sert engelleri tarafından alıkonulan, yaşam `başarısızlıklarından`, arkası karanlık odalarla dolu sağlam şiirler ortaya çıkaran bir şair geliyor aklıma. *İYİ*yi okuyunca, içimden ‘ben hayatımda bu kadar güzel bir başarısızlık görmedim’ diyen bir ses... Bu ses kuş olup omuzlarınıza değil, yarasa olup kafa derinizin altından beyninize yerleşiyor. Bu *iyi*, hiç *iyi* değil!

​​​​​​​Lokman Kurucu.