Sivâsi yolunu İstanbul’a taşıyan bilge Abdulmecid Sivâsî Efendi, “Ârif nereye bakarsa, irfân haberin söyler!” diyor. Evet, doğu da batı da Allah’ındır… Nereye dönerseniz dönün, O’nu göreceksiniz. Keza neyi görürseniz, onu söylersiniz.
Şemseddin Sivâsî, Halvetiliğin Şemsiyye kolunun piridir; bir yol kurucu, gelenek inşa edici… O, Sivas’ı merkez şehre dönüştürmüş, eserler yazmış, gönül kandillerini uyandırmıştır. Sivas ve havalisi onun kutlu nefesiyle âgâh olmuştur. Öyle ki, bu hizmetlerin haberi İstanbul’a kadar ulaşmış ve devrin sultanının davetiyle gündeme İstanbul düşmüştür.
Şemseddin Sivâsî yaşının ileri olması sebebiyle, iradenin gereğini yerine getiremiyor ve yerine vekâleten yeğeni ve has talebesi Abdülmecid Efendi’yi yolluyor. Bir ilim ve irfan kervanı yola koyuluyor… İstanbul’a gelen bu kervan, Eyüp Nişancası’nı yurt ediniyor. Böyle başlıyor Sivasîlerin o uzun hikâyesi.
Elinizdeki kitap, bu uzun hikâyeye dair konuları içermektedir.