Gıda, insan yaşamının sürdürülebilirliği açısından vazgeçilmez bir unsur olmasının yanı sıra sağlık, ekonomi, inanç, kültür ve kamu düzeni gibi çok boyutlu alanlarla doğrudan ilişkili stratejik bir değerdir. Bu nedenle gıdanın üretiminden tüketime kadar uzanan tüm süreçler, tarih boyunca yalnızca bireysel tercihlere bırakılmamış, toplumsal kurallar, dini normlar ve devlet eliyle oluşturulan yasal düzenlemeler aracılığıyla yönetilmiştir. Günümüzde ise artan nüfus, küreselleşen ticaret, teknolojik gelişmeler ve karmaşık tedarik zincirleri, gıda güvenliği ve kalitesine ilişkin standardizasyonu kaçınılmaz bir gereklilik hâline getirmiştir. Bu eser, gıda standardizasyonunu yalnızca teknik bir düzenleme alanı olarak değil dini inançlar, zorunlu kamu mevzuatı ve zorunlu olmayan ulusal ve uluslararası standartlar ekseninde şekillenen bütüncül bir sistem yaklaşımı olarak ele almaktadır. Çalışmanın temel amacı gıda üretimi ve arzı süreçlerinde uygulanan standartları, kavramsal, tarihsel, hukuki, kurumsal ve yönetim boyutlarıyla inceleyerek, Türkiye özelinde kapsamlı bir değerlendirme sunmaktır.