Bir sınıf düşünün. Sıralarında umut oturan, defterlerinde gelecek yazan çocuklar…

Ve karşılarında bir öğretmen, evlerinde bir anne-baba, başında bir yönetici.

Bu kitap, o çocuğun ruhuna dokunan her kalbe yazıldı.

Adaleti nasıl koruyacağını, mahremiyeti nasıl gözetmesi gerektiğini, öfkeyi değil merhameti rehber edinmeyi anlatıyor.

Ama hepsinden önce hatırlatıyor:

Çocuk bir proje değil, emanettir.
 
Fıtrat; bozulacak bir hamur değil, korunacak bir özdür.

İslami pedagojinin ışığında kaleme alınan bu eser, eğitimi sadece akademik başarı olarak görmeyenler için…

Sınıfa girerken niyetini tazelemek isteyen öğretmenler,
Evlatlarına bakarken rehber arayan anne-babalar,
Adaleti tesis etmekle yükümlü yöneticiler için…

Bir kalbi incitmemek adına yavaşlamayı göze alanlar için…

Bu kitap, sadece ders anlatanlara, kural koyanlara veya 
Emir verenlere değil; insan yetiştirmek isteyenlere…

Ve belki de en çok:
“Emanete hıyanet etmek istemiyorum.” diyenlere…