*Şair, dünyanın pusulasını dudaklarında taşıyandır.* Demem boşuna değil.
‘İki Kirpik Arası’ndaki mesafeye bir dünyanın sığabileceğini, umudun sevgiye, barışın emeğe, toprağın insana yaşam tohumu serpebileceğini söyleyen şiirler elbette pusuladır. Şairse sözcüklerindeki dirimle bu pusulanın kırmızı okunu paslanmaktan koruyan…

Seval Arslan şiirlerindeki kırmızı ok vicdana dönük. Pusulanın camı berrak, kadranındaki sesse tüm soluk alanların sesi.

Bir şairden / şiirden de başka ne beklenir ki…*

Bilsen BAŞARAN