Hakikatin idrakini güçlü bir muhayyile faaliyetiyle yorumlayan İbnü’l-Arabî, bu tecrübeyi velayet öğretisi bağlamında varlık, bilgi ve tarih temalarını kuşatan bütünlüklü bir çerçeveye dönüştürür.
Nübüvvet-velayet tartışmalarının teorik boyutu; nübüvvet-velayet üstünlüğü, ilham-vahiy, mucize-keramet ve ismet-hıfz temaları etrafında; tarihsel boyutu ise hatmü’l-velâye ve mehdiyet düşüncesi çerçevesinde işlenmektedir. Çalışma, İbnü’l-Arabî’nin velayet öğretisini erken dönem sufi velayet doktrinleri ve felsefe-kelam eksenli İslam metafizik gelenekleriyle diyalog içinde, bu geleneklerin kesiştiği bir düşünce ufkunda konumlandırmaktadır