Ak ile Kara`nın arasında köprüydü,
Ve zor bir coğrafyaydı Hititya.
Suyu, toprağı ve güneşi vardı,
Bin bir çiçek açar, kuşlar özgür uçardı.

Hititya`nın gideni geleni eksik olmazdı,
Güneşin tutulması, bilinmeyene yorulmazdı.
Coğrafya kimseyi aç, yoksul koymazdı,
Kimseyi kör, cahil ve aciz bırakmazdı.

Hitiya`da sesin resmi taşa kazındı,
Doğudan batıya, güneyden kuzeye,
Batıdan doğuya, kuzeyden güneye,
Bilgi, bilim, kültür kanatlanıp uçardı.
Bu topraklarda güneş daha ışıltılı doğardı...