Bazı geceler vardır; insan yalnız kalır kendisiyle, kalbiyle ve Rabbine sığınan sessiz dualarıyla.

Bu sayfalarda bir kalbin sevmeyi, beklemeyi ve sabretmeyi öğrenişine şahit olacaksınız. Bazen gecenin en derin saatlerinde
yükselen bir iç konuşma, bazen bir papatyaya anlatılan mahrem bir dert, bazen de göğe kaldırılmış bir başın sessiz yakarışı…

Sevmenin bir imtihan, beklemenin bir sabır, ve umudun Allah’a bırakılmış bir dua olduğu bir yolculuk bu.

Yorgun ama vazgeçmeyen bir kalbin, kırıldıkça kararmayan; aksine Rabbine yöneldikçe aydınlanan iç dünyası…

Çünkü bazı yaralar zamanla değil, sabırla kapanır.

Ve bazı kalpler sevdiklerine değil,
Rabbine yaslandıkça iyileşir.