Bir Evrenin rüyasında
Kaybolmuş nice dünya
Dünyada renkli hülya
Hayatla vuku bolmuş

Çiçeklerden biri nergis
Irmaklardan akıyor his
Dolanırken dağlara sis
Posu kurarlar nice pis

Çocukların düşü ince
Bahçelerin içi gülce
Tufan gelir ani sırça
Tabiatta kanun budur

Kayıp sevgilerin özü
Ruhların gözümü kör
Filozofun çağ sözleri
Tapınağa hedef olur”

Seboy Kurdî serzenişte
Düşünceyi büyütürken
Hakikate su taşırken…
Haksızlıkta boğup gitti!