İnsanlık Bahçesinin Solmayan Gülleri: Sadi ve Gülistan
13.    yüzyılda Şirazlı Sadi tarafından kaleme alınan Gülistan, yedi yüzyılı aşkın bir süredir dillerden düşmeyen, krallardan dervişlere kadar herkesin başucunda yer alan bir dünya klasiğidir. "Gül Bahçesi" anlamına gelen bu eser, sadece bir hikâyeler toplamı değil; insan ruhunun haritasını çıkaran bir bilgelik hazinesidir.
Sadi, bu tam metin edisyonda; hükümdarların adaletinden dervişlerin sabrına, kanaatin faziletinden aşkın hallerine kadar hayatın tüm renklerini sekiz farklı "bahçe" (bölüm) altında topluyor. Nesir ve nazmın eşsiz uyumuyla örülmüş olan Gülistan, okuru hem gerçek hayatın sert gerçekleriyle yüzleştiriyor hem de ruhu arındıran bir ahlak dersi veriyor. Batı’da Voltaire ve Goethe’den Doğu’da Mevlana ve Hafız’a kadar sayısız dehayı etkileyen bu yapıt, insan kalbinin derinliklerine inmek isteyen her yolcu için bir pusuladır.
"Bunca zaman gezdim, her yerden bir şeyler topladım; sonunda sana bir Gül Bahçesi getirdim."
Dünyayı dolaşan bir gezginin heybesinden dökülen bu hikâyeler, aslında senin hikâyen. Sadi-i Şirazi, insanın çiğliğini, kibrini ama aynı zamanda içindeki o tanrısal iyiliği bir aynada topluyor.
“Yanlış yola giden, doğru gidenlerden daha çok yorulur.”
Sadi’nin bu ölümsüz eseri, size sadece dünün dünyasını anlatmıyor; bugünün modern kaosunda nasıl "insan" kalınabileceğini fısıldıyor. Bahçenizin gülleri hiç solmasın...