Adı Pembe; Kahveci Apil’in kızı

Sorkun kasabasının hamarat gelini.

Şehre geldiğinden beri,

Derdi hiç bitmedi.

Verem dediler eşine,

Allah’tan ümit kesilmez derdi.

Çocuklarını büyütebilmek için,

Pazardan toplardı sona kalan sebzeleri

Yaralıdır kalbi,

Annesini babasını kaybettiğinden beri

Bir avuç toprak için, sırtını dönmüş

küstür kardeşleri.

O gün bu gündür gözündeki yaş dinmedi.

Ettiği tek dua, bir an önce ölmekti.

Kızı, acılarına şahitti.

Artık üzülme annem, hepsi geçti…