Abdullah bin Zeyd -radıyallâhu anh-,
Allah Rasûlü’nün vefat haberini alınca şöyle dedi:
“Yâ Rabbî! Artık benim gözlerimi âmâ kıl!
Ben, her şeyden çok sevdiğim Peygamberim’den sonra artık dünyada bir şey görmeyeyim!..”
Duâsı kabul olmuş, gözleri âmâ olmuştu.
Kendisini tesellî etmek için gelenlere de şöyle dedi:
“Ben o gözleri Rasûlullâh’a bakmak için istiyordum. O’nun vefâtından sonra dünyanın en güzel ceylânlarının gözüne sahip olsam ne çıkar!”
(İbn-i Sa‘d, II, 313)